کد خبر: 785676 A

یک استاد ردیف نواز:

یک استاد ردیف‌نواز، ساز ایرانیان را گونه‌ای از اصوات طبیعی دانست و افزود: ایرانی‌ها سازهای موسیقی خود را بنا بر صوت المان‌ها در طبیعت ساخته و از اینرو گویی طبیعت را می‌شنیدند.

به گزارش ایلنا، عبدالمجید کیانی با حضور در برنامه «گفتاهنگ» رادیو گفتگو، ردیف موسیقی را همساز و همسو نمودن نغمات موسیقی تعریف کرد و افزود: موسیقی ایرانی از پیشینه بسیار دور به امروز رسیده است و فرهنگ شفاهی ایرانیان، شاخص‌های هنری و موسیقیایی را به خوبی حفظ کرده است.

وی با اشاره به اینکه فواصل موسیقیایی باید به خوبی حفظ شده و به نسل‌های بعدی منتقل شود، افزود: موسیقی ایرانی سینه به سینه به ما رسیده است؛ لذا کارشناسان موسیقی باید اقدام به حراست و حفظ آن نموده و هر یک را در مجموعه‌ای خاص با نام دستگاه قرار دهند.

کیانی یادآور شد: در گذشته دستگاه شور به عنوان نخستین آوردگاه آموزش موسیقی مورد نظر بود. این دستگاه گویی قصص مختلفی است که باید نسل به نسل روایت و حفظ شود.

وی در این میان فرهنگ شفاهی را دارای صفت ممتاز امانتداری خواند و افزود: با تاسیس مدرسه دارالفنون، بر اساس شیفتگی موسیقی کلاسیک غرب، علم نظری موسیقی ایران که به واقع بی نظیر است و از دوران کهن بر آمده و با فرهنگ و حکمت و فلسفه قرابت دارد، کنار گذاشته شد و تئوری دیگری جای آن را گرفت.

کیانی با بیان اینکه تئوری موسیقی غرب را نمی‌توان نفی کرد، افزود: تفکر مدرن نیز به موسیقی وارد شده و موجب برخی نوآوری‌ها می‌گردد؛ لذا قصص موسیقی بر هم خورده و تخریب می‌شوند و آنچه در اختیار نسل امروز است، برگرفته از تلاش و امانتداری اساتید موسیقی است.

این استاد موسیقی سنتی گفت: امروز متاسفانه موسیقی‌دانان به صرف دانستن ردیف، تصور می‌کنند قادر به سراییدن هستند؛ در حالیکه موسیقی‌دان باید آداب این رشته را نیز بشناسد.

کیانی افزود: موسیقی دستگاهی به قرون قبل از یازدهم برمی‌گردد و قبل از آن موسیقی مقامی رواج داشت ولی با تغییراتی، این موسیقی سنتی به موسیقی ادواری بدل شد.

وی چیستی موسیقی را برآمده از حکمت و فلسفه دانست و افزود: در این بین فارابی قبل از اینکه موسیقی دان باشد، یک فیلسوف بوده و حتی قبل از آن می توان او را موسیقی دان دانست.

کیانی ادامه داد: فارابی قبل از پرداختن به موسیقی، مسائلی دیگر را طرح موضوع کرد. او موسیقی را واژه‌ای یونانی می‌دانست. همچنین زبان‌های بسیاری را آموخته بود و با ترجمه آثار ارسطو، موسیقی غرب را شناخت. البته تحت تاثیر قرار نگرفت و تنها ابزاری شد تا به شناخت موسیقی خودش بپردازد.

وی آهنگ و الحان را متشکل از نغماتی مختلف دانست و افزود: فارابی صوت و نغمه را بن مایه موسیقی می‌دانست و حکمت نظری این صوت را به دو بخش ملایم و غیر ملایم تبدیل می‌کرد.

کیانی صدای باد، انسان، باران و حیوانات را اصوات طبیعی خواند و گفت: صوت‌های غیرطبیعی از طریق سازها ایجاد می شود و جالب اینجاست که ساز موسیقی ایرانیان بر اساس طبیعت بوده و گویی صدای طبیعت را به صورت شهودی در قالب ساز به گوش می‌رساند.

این استاد ردیف نواز اضافه کرد: بین هر صوت موسیقی فاصله ای وجود دارد که آن را بعد می‌خوانند و این ابعاد منجر به ملایمت و تنظیم نغمات موسیقی می‌شود.

کیانی تفاوت موسیقی ایران و موسیقی کلاسیک غربی را اینگونه تشریح کرد: گردش نغمات ایرانی در 4 نوت یا دانگ گردۀوری می‌شود. موسیقی از صداهای بم آغاز می‌گردد و کم کم به اوج و صدای زیر ختم می‌شود و لذا بایستی دانگ‌های دیگری نیز بدان اضافه شود و این چنین پرده‌های موسیقی شکل می‌گیرد. موسیقی کلاسیک غرب اما از دو دانگ، تشکیل گام‌ها را می‌دهد و امروز این مسئله، ترتیب موسیقی ایرانی را بر هم زده است.

وی افزود: موسیق دستگاهی و ردیف‌های ایرانی به صورت سینه به سینه بدست ما رسیده و زمانیکه یونسکو قصد ثبت آن را داشت، تاکید کردیم که این میراث شفاهی و سینه به سینه است و این مسئله برای جهانیان نیز جالب و مورد توجه است.

برج میلاد موسیقی وزارت ارشاد آلبوم کنسرت تالار رودکی بنیاد رودکی تالار وحدت رادیو گفت‌و‌گو ردیف نوازی موسیقی دستگاهی موسیقی ایرانی برنامه گفتاهنگ عبدالمجید کیانی
نرم افزار موبایل ایلنا
ارسال نظر