کد خبر: 949162 A

استاد دانشگاه هاروارد در گفت‌وگو با ایلنا:

استاد دانشگاه هاروارد توافق ایران و چین را دارای سود زیادی برای طرفین دانست و تاکید کرد: ایران باید با احتیاط قدم بردارد تا حاکمیت خود را حفظ کند و از وابستگی به چین جلوگیری کند. دولت چین سابقه انجام معاملات یک‌طرفه با کشورها در موقعیت‌های اقتصادی آسیب‌پذیر را دارد.

استیفن هرزوگ (Stephen Herzog) استاد روابط بین‌الملل دانشگاه هاروارد است. حوزه تخصصی او روابط بین‌الملل، سیاست خارجه آمریکا و سلاح هسته‌ای است. وی در گفت‌وگو با ایلنا نظرات خود را درباره تنش در منطقه بیان کرده است.

سود زیادی در توافق ایران و چین وجود دارد

استیفن هرزوگ در ابتدا در مورد توافق ایران و چین گفت: من سود و فایده  زیادی را برای تهران از انعقاد توافق‌نامه گسترده با پکن می‌بینم. درک من از گزارش‌های خبری این است که این معامله می‌تواند ۴۰۰ میلیارد دلار سود داشته باشد. اقتصاد ایران تحت تأثیر سیاست «تحریم» بی‌رحمانه دولت ترامپ در شرایط سخت قرار گرفته است. از بسیاری جهات، چین در حال ارائه کمک اقتصادی به ایران است که به خنثی کردن برخی از خسارات ناشی از تحریم‌ها کمک می‌کند.

ایران باید برای جلوگیری از وابستگی به چین با احتیاط قدم بردارد

وی افزود: از طرف دیگر، ایران باید با احتیاط قدم بردارد تا حاکمیت خود را حفظ کند و از وابستگی به چین جلوگیری کند. دولت چین سابقه انجام معاملات یک‌طرفه با کشورها در موقعیت‌های اقتصادی آسیب‌پذیر را دارد. پکن در توسعه شبکه ۵G، بانکی و زیرساخت‌های بندری و راه آهن در ایران حضور خواهد داشت. چین همچنین نفت ایران را با تخفیف دریافت می‌کند. بسیاری از کشورهای آفریقا و آسیا مانند اتیوپی و پاکستان پس از پذیرش معاملات بزرگ به چین وابسته شده‌اند.

حضور جدی چین در منطقه، آن‌ها را رقیب اصلی آمریکا معرفی می‌کند

استاد روابط بین‌الملل دانشگاه هاروارد در ادامه اشاره کرد: حضور جدی چینی‌ها در ایران در حقیقت می‌تواند آن‌ها را رقیب اصلی ایالات متحده در خاورمیانه، منطقه‌ای با اولویت ژئواستراتژیک برای آمریکا معرفی کند. افزایش ترافیک دریایی چین از طریق تنگه هرمز می‌تواند خطر بروز حوادث در دریا را افزایش دهد. در همین حال، سلاح‌ها ، تمرین‌های مشترک نظامی و آموزش‌هایی که ظاهراً در توافقنامه ایران و چین پیش‌بینی شده بود، خاورمیانه را به یک فضای امنیتی‌تر تبدیل می‌کند! اگرچه همکاری‌های امنیتی می‌تواند برای دفاع ملی ایران سودمند باشد، اما در واقع می‌تواند خطر برخوردهای نظامی را افزایش دهد - چیزی که همه ترجیح می‌دهند از آن جلوگیری کنند.

«فشار حداکثری» شکست خورده است

ایران با وجود همه ادعاهای ترامپ، روابط تجاری خود با دیگر کشورها را تقویت کرده است

این استاد دانشگاه در مورد سیاست فشار حداکثری گفت: من موافقم که «فشار حداکثری» شکست خورده است و باعث شده ایران ظرفیت غنی‌سازی اورانیوم خود را بیشتر توسعه دهد. حتی ایران و ونزوئلا را به عنوان شرکای مهم به هم نزدیک کرده است، ونزوئلا به عنوان یک کشور مقصد صادرات بنزین ایران ایفای نقش می‌کند. دولت ترامپ به طور مرتب ادعا کرده است که «فشار حداکثری»، ایران را وادار به سازش در مذاکرات هسته‌ای می‌کند با این حال، ایران روابط تجاری خود با چین، ونزوئلا و سایر کشورها را تقویت کرده است. 

تحریم‌ها بی‌نتیجه است

استیفن هرزوگ گفت: تحریم‌ها به وضوح کار نمی‌کنند، بنابراین ایالات متحده می‌تواند با رویکردی سازنده‌تر و اولویت‌دهی به مذاکرات و بازگشت به برنامه جامع اقدام مشترک بهترین کار را انجام دهد.

بایدن به برجام باز می‌گردد

پیروی ایران از مفاد برجام احمقانه بودن «فشار حداکثری» را افشا می‌کند

وی همچنین خاطرنشان کرد: اگر معاون رئیس‌جمهور سابق جو بایدن در انتخابات ریاست جمهوری ایالات متحده در ماه نوامبر از ترامپ پیروز شود، اطمینان دارم که بایدن به دنبال بازگشت به چارچوب برجام باشد. بایدن به این توافق بسیار متعهد است که در زمان خدمت وی ​​در دوران ریاست‌جمهوری باراک اوباما مورد مذاکره قرار گرفت. بر این اساس، من می‌فهمم که چرا ایران تا زمان مشخص شدن نتیجه انتخابات ایالات متحده، از گفت‌وگو با ترامپ خودداری می‌کند.

وی تاکید کرد: بزرگنمایی ذخایر اورانیوم غنی‌شده ایران، هیچ نفع و مزایایی ندارد و تنها دولت ترامپ را به اجرای تحریم‌های بیشتر تشویق و دفاع از برجام را برای مقام‌های اتحادیه اروپا دشوار می‌کند. این یک سیگنال مؤثر از توانایی‌های ایران یا پیامدهای خروج آمریکا از برجام نیست زیرا این امر فقط تعهد ترامپ به تحریم‌ها را بیش‌تر می‌کند. پیروی کامل از مفاد برجام به ایران اجازه می‌دهد تا منتقدان خود را ساکت کند و بی‌فایده و احمقانه بودن «فشار حداکثری» را افشا کند.

آمریکا به عنوان شریک برابر با ایران وارد مذاکره شود

استاد روابط بین‌الملل دانشگاه هاروارد گفت: اگر برجام زنده بماند، در نهایت با تغییراتی در سیاست خارجی ایران و آمریکا همراه خواهد شد. ایران از برنامه غنی‌سازی اورانیوم عقب‌نشینی می‌کند. ایالات متحده هم باید مایل به متوقف کردن سیاست «فشار حداکثری» باشد و به عنوان شریک برابر با ایران وارد مذاکره شود. آمریکا باید بداند اگر چینی‌ها شروع به تأثیر چشمگیر در سیاست ایران کنند، این مسئله سخت‌تر می‌شود.

ایران چین آمریکا
نرم افزار موبایل ایلنا
ارسال نظر