کد خبر: 838849 A

مدیرعامل انجمن آلزایمر ایران:

مدیرعامل انجمن آلزایمر ایران درباره آمار ابتلا به آلزایمر و عوامل موثر بر آن توضیح داد.

به گزارش ایلنا، معصومه صالحی، درباره وضعیت بیماری آلزایمر در میان ایرانیان و آمار جهانی این بیماری توضیحاتی به شرح زیر ارائه داد:
 
کدام کشور بیشترین آمار بیماران آلزایمر را دارد؟
 
انجمن جهانی آلزایمر در تحقیقات دانشگاهی خود به این نتیجه رسیدند که  50 میلیون نفر در حال حاضر با دمانس در جهان زندگی می کنند که بین 60 تا 70 درصد آنها مربوط به بیماری آلزایمر است. در آمریکا به دلیل جمعیت زیاد این مشکل بیشتر است. در ایران تخمین زده می شود که حدود 750 هزار نفر مبتلا به دمانس آلزایمر هستند.
 
در کشور ما کدام شهرستان ها بیشتر با مشکل آلزایمر دست به گریبان هستند؟

این امر بسته به نقاط مختلف جغرافیایی متفاوت است. مثلا در گیلان خطه سالمندی بالاست و بسته به تعداد سالمندان در هر شهر آمارها متغیر است. ما طرح آمارسنجی و غربالگری را با سازمان بهزیستی اجرا کردیم و مشاهده شد که حدودا از سن 60 تا 85 سالگی بین 9 تا 10 درصد احتمال ابتلا به آن وجود دارد. هر 5 سال که می گذرد ابتلا به این بیماری 2 برابر می شود یعنی تا 85 سالگی ممکن است تا 40 درصد افراد به آلزایمر و دمانس مبتلا شوند. بنابراین آمار سالمندی هر استان یا شهر و درصد ابتلا متغیر است.
 
آیا ویژگی های اقلیمی مانند شرایط آب و هوایی ، تفاوتی در مناطق گرمسیری و سردسیری در این بیماری ایجاد می کند؟
 
 نمی توان گفت سرد و گرم بودن محیط زیست 100 درصد تاثیر بسزایی دارد ولی مناطقی که هوای سالم دارند و فشارهای محیطی  کمتر و فعالیت زندگی بیشتر است قطعا ابتلا به آلزایمر کاهش خواهد داشت. در تهران درصد جمعیت و آلودگی های محیط زیست و استرس هایی که در اثر رفت و آمد و ... وجود دارد و حتی نوع مواد غذایی و فست فودها قطعا روی آلزایمر تاثیر بیشتری می گذارد. در روستاها که از سبزیجات و مواد غذایی طبیعی که خودشان درست می کنند استفاده می شود و مواد شیمیایی کمتر مورد استفاده قرار می گیرد یقینا سلامت شان بیشتر تضمین می شود.
 
آخرین داروها و توانبخشی هایی که در دنیا وجود دارد و ما در کشورمان از آنها بهره مند هستیم کدامند؟
 
 ما چند نوع دمانس داریم ؛ 1) قابل برگشت  2 ) غیر قابل برگشت مانند آلزایمر ، بیماری ژاکوب و ...
 
قابل برگشت در اثر یک عامل دیگر ایجاد می شود و در واقع یک علامت است. مثل کم کاری و پرکاری تیروئید ، دیابت ، فشار خون ، بیماری های قلبی عروقی ، بیهوشی های طولانی مدت و ... که فرد دچار اختلال شناخت و جامعه می شود ولی اگر زودتر تشخیص داده شود با تشخیص عامل اولیه می تواند درمان شود و به حالت اولیه برگردد.
 
نوع دیگر که غیر قابل برگشت است درمان قطعی برای آن وجود ندارد مثل افسردگی که از دمانس های خطرناک ایجاد می شود و عامل آلزایمر به شمار می رود ولی اگر به موقع تشخیص داده و برای درمان راه حلی پیدا کنند  اختلالات و علائم ایجاد شده به مرور زمان از بین می رود. در بیماری آلزایمر که جزو دمانس های غیر قابل برگشت است فعالیت های فیزیکی و ذهنی افراد در پیشگیری از افت زودهنگام مشکلات بسیار موثر باشد و آنها را به تعویق بیندازد.
 
در جهان تحقیق شده و طبق آنچه در مجله لانست چاپ شده است هر یک سال تشخیص زودهنگام می تواند معلولیت ناشی از بیماری را به تعویق بیندازد. یعنی فردی که 10 سال با بیماری آلزایمر می خواهد زندگی کند می تواند 5 سال آن را در شرایط زندگی بهتری به سر ببرد. بنابراین تشخیص زودهنگام در جهان بر بیماری آلزایمر تاثیر زیادی دارد.

منبع: رکنا

آلزایمر ایران بهزیستی درمان شرایط آب و هوایی
نرم افزار موبایل ایلنا
ارسال نظر