کد خبر: 797364 A

سناریو یعنی راه‌ها و آینده‌ای که می‌تواند اتفاق بیفتد. سناریوها، آینده مختلفی هستند که اگر اتفاق بیفتد، وضعیت متفاوت می‌شود. سناریو اگر درباره فناوری محور و مبتنی بر تکنولوژی باشد، به موضوعات متعددی وابسته است.

به گزارش ایلنا، پرسش و دغدغه این است: چه سناریو‌هایی آینده فناوری و اطلاعات را شکل خواهد داد؟ ما در این خصوص، تحقیق و تامل فراوانی داشته‎ایم. در ترسیم سناریو واحد، به جمع بندی نرسیده‎ایم. چرا که با عدم قطعیت‎ها‌ رو برو هستیم. وضعیتی که ما به دوگانگی می‌رسیم و هر کدام از آنها می‌تواند اتفاق بیفتد. هر اتفاق هم سرنوشت سناریو را تغییر خواهد داد. 

به نظر می‎رسد دوعدم قطعیت جدی، پیش روی حوزه فناوری و ارتباطات ایران و جهان وجود دارد.عدم قطعیت اول این است که آیا بین بازیگران حوزه فناوری اطلاعات و ارتباط جنگ رخ خواهد داد یا نوعی رقابت توام با همکاری وجود خواهد داشت؟

دومین عدم قطعیت، عدم قطعیت اجتماعی است؛ آیا به لحاظ اجتماعی، جامعه به همه این تازه‎ها و رویکردهای نو اعتماد می‌کند و پذیرای تغییرات است یا به دیده شک به آنها نگاه کرده و در برابرشان مقاومت خواهد کرد؟

عدم قطعیت‌ها‌ سبب به‌وجود آمدن سناریوهایی شده که به طور کوتاه به آن اشاره می‎کنم. ما با پیش فرض دو عدم قطعیت، به چهار سناریو برای آینده فن‎آوری ارتباطات و اطلاعات دست پیدا کردیم که به طور خلاصه به آن‎ها اشاره خواهم داشت.

سناریوی اول : مغز جهانی خصوصی‎سازی شده

در این سناریو ما شاهد نوعی همکاری و رقابت بین بازیگران اصلی هستیم و جامعه هم اعتماد دارد و پذیرا است که ما اسم آن را «مغز جهانی خصوصی سازی» گذاشته‌ایم. در این سناریو اعتماد عمومی وجود دارد، از ابزارهای فناوری اطلاعات و ارتباطات به صورت گسترده استفاده می‌‍شود، رقابت بین شرکت‌ها و کشورها وجود د ارد و تبادل اطلاعات می‌کنند در این سناریو اصل رقابت بر سر دستیابی به دیتا و بیگ دیتا است و چیزی که اهمیت دارد این است که ما تا چه اندازه می‌توانیم از تکنولوژی‌ها استفاده کنیم.

سناریوی دوم : نزاع بین فضاها و طیف‎ها

سناریویی است که در کنار اعتماد عمومی، رقابت و درگیری بین کشور‌ها وجود دارد. کشور‌ها در حد خودشان برای دستیابی به دیتاها نبرد می‌کنند و دنیا به بلاگ‌هایی تقسیم می‌شود که شرکت‌ها و کشورها سعی می‌کنند حفاظت خود از داده‌ها را حفظ کنند و نقطه اصلی، رقابت و برگشت نوعی ملی‌گرایی در حوزه فناوری و اطلاعات است. به این سناریو، نزاع بین فضاها و طیف‎ها نام نهاده‎ایم.

سناریوی سوم: دارک وب

در سناریوی سوم بین شرکت‌ها و کشورها برای دستیابی به دیتا و تکنولوژی درگیری وجود دارد. اسم این سناریو را «دارک وب» می‌گذاریم چرا که همه به دنبال دستیابی به اطلاعت غیر مشروع‌اند. در این حالت سیاه، امنیت و اطلاعات رشد می‌کند، اما به آن مانند یک اسلحه نگاه می‌شود و همین باعث می شود جهت استفاده از تکنولوژی پایداری و مقاومت وجود داشته باشد. در این وضعیت هم نزاع وجود دارد و هم مردم نسبت به پدیده‎های نو شک دارند. حالت سیاه است.

سناریوی چهارم: هوشمندی به تعویق افتاده

ناظمی در تبیین سناریوی چهارم  به رقابت بین بازیگران و شرکت‌ها اشاره کرد و گفت: همکاری و رقابت سالم بین شرکت‌ها و بازیگران وجود دارد، اما مردم مقاومت می‌کنند و با دیده شک می‌نگرند. در این زمان هوشمندی به تعویق می‌افتد و با وجود تکنولوژی، افراد تمایلی به استفاده از آن ندارند و دولت‌ها تمایل پیدا می‌کنند دیتا‌ها را جمع آوری کنند. این وضعیت را “هوشمندی به تعویق افتاده” نام نهاده‎ایم.

*معاون وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات

منبع: موبنا

دولت فناوری فناوری اطلاعات معاون
نرم افزار موبایل ایلنا
ارسال نظر