کد خبر: 982590 A

ایلنا گزارش می‌دهد؛

خوزستان کم جاذبه ندارد، جاذبه‌هایی که هر کدامشان می‌توانند باعث فخر هر جغرافیایی باشند.

به گزارش خبرنگار ایلنا از خوزستان، از تنوع آب و هوایی گرفته تا جاذبه‌های بی‌شمار گردشگری، تاریخ خاص و آثار منحصر به فرد، نفت، گاز، رودهای پرآب و کوه‌های برف‌گیر و کوهستانی و بیابان‌های خشک و سرانجام جاده‌های منتهی به خلیج‌فارس، این‌همه گوشه‌ای از دیدنی‌های خوزستان است.

اگر بگوییم خوزستان چندین برابر اروپا جاذبه دارد اغراق نکرده‌ایم.

یکی از جاذبه‌های منحصر به فرد خوزستان که گاهی نادیده گرفته می‌شود و نیاز است که بیشتر به آن پرداخته شود، کوچ ایل بختیاری است که با تمام مخاطرات جاده‌ای آن، موجب شکل‌گیری زیباترین تصاویر ممکن در مسیر جاده‌های منتهی به این استان می‌شود.

WhatsApp Image 2020-10-14 at 10.31.09 PM

این جاذبه‌ی منحصر به فرد می‌تواند سالیانه و در فصول منتهی به کوچ و در زمان خود کوچ باعث جذب هزاران گردشگر از سراسر جهان برای تماشای زیباترین فستیوال فرهنگی _اجتماعی "کوچ"جاده‌ای شود.

رویدادی بزرگ "teamwork"(کار تیمی) که نشان دهنده‌ی گوشه‌ای مختصر از ریشه‌های فرهنگی استان خوزستان است.

دقیق‌ترین تعریفی که می‌توان از " teamwork " ارائه داد را می‌توان در کوچ ایل بختیاری به‌واقع مشاهده کرد؛ تعریفی جامع از یک کار تیمی در جهت یک هدف مشترک.

با توجه به تغییرات هوایی و رو به سردی گذاشتن هوا در مناطق سردسیری هم‌اکنون جاده‌های منتهی به خوزستان شاهد عبور و مرور احشام و چارپایانی است که به سمت خوزستان حرکت می‌کنند.

WhatsApp Image 2020-10-14 at 10.31.09 PM(1)

هم‌اکنون جاده‌های منتهی به خوزستان از مسیر ایذه مملو از چارپایان و احشام و مردان و زنانی است که کوچ را جزئی از زندگی خود نمی‌دانند، بلکه خود زندگی می‌دانند.

آغاز پاییز و سردتر شدن مناطق سردسیری باعث می‌شود تا عشایر کوچ رو به سمت مناطق گرمسیری حرکت کنند و خوزستان از دیرباز ایده آل ترین جغرافیا برای عشایر کوچندِ در این حوزه بوده و هست.

جاده‌های خوزستان هر ساله در آغاز پاییز میزبان کوچ جاده‌ای ایلات و عشایری است که با تمام خطرات ممکن جاده‌ها را به تسلط خود درمی‌آورند.

با وجود ورود صنعت حمل و نقل به زندگی انسان و آمدن کامیون‌های گوناگون به کمک زندگی ایلی، اما هنوز کوچ جاده‌ای بدون تغییرات راه خود را طی کرده و می‌کند.

کوچ جاده‌ای و عبور عشایر از جاده‌های خطرناک و ترانزیتی خوزستان هیچ‌گاه بدون دردسر نبوده و همیشه با تلفات بسیاری همراه بوده است.

عشایر بختیاری از دیرباز تاکنون برای کوچ، از مسیرهای اصلی و فرعی مختلفی استفاده می‌کنند.

ایلات کوچ رو بختیاری در کوچ سالیانه‌ی خود پنج راه اصلی در پیش روی دارند: تاراز، هزارچم، دوآب، کوه سفید و سرانجام دزپارت. بختیاری‌ها ناگزیرند از یکی از این پنج ایل راه اصلی که ارتباط بین محدوده‌های ییلاقی و قشلاقی بختیاری را برقرار می‌کنند، عبور کنند.

یکی از ایل راه‌های مهم کوچ ایل بختیاری دزپارت است.

دزپارت باستانی همان مسیری است که از قدیم‌الایام تاکنون و بخصوص از دوران حکومت خوانین بختیاری در ایذه از استراتژیک ترین جاده‌های کشور محسوب می‌گردید. این راه قدیمی‌ترین ایل راه عشایری است که قدمتی باستانی دارد.

این راه با طول ۲۲۰ کیلومتر، مسیر عبور بخش مهمی از عشایر بختیاری است و نقاط عشایری شهرستان‌های بروجن و فارسان در استان چهارمحال بختیاری و شهرستان ایذه، رامهرمز و بخشی از مسجد سلیمان و حومه اهواز در خوزستان را به یکدیگر مرتبط می‌کند.

یکی دیگر از ایل راه‌های مهم کوچ ایل بختیاری دوآب است. این ایل راه قلمرو ییلاقی و قشلاقی طوایف دینارانی و دهستانی حومه ایذه، سوسن و مرغاب در خوزستان و دیناران و دوآب در چهارمحال بختیاری را به یکدیگر مرتبط می‌سازد.

WhatsApp Image 2020-10-14 at 10.30.47 PM

این مسیرها در کنار ایل راه‌های دیگری چون تاراز، هزارچم و کوه سفید هرساله شاهد تصاویری ناب از شوریدگی، سرزندگی و روندگی است.

تصاویری منحصر به فرد از یک جاذبه‌ فرهنگی اجتماعی که می‌تواند لذت بخشی سفره‌های جاده‌ای را بیش از پیش برای مسافران جنوب لذت‌بخش‌تر کند.

گزارش: بهنام رضایی

کوچ ایل بختیاری
نرم افزار موبایل ایلنا
ارسال نظر