کد خبر: 961839 A

رضوی در گفت‌وگو با ایلنا بررسی کرد:

کارشناس مسائل اسرائیل و فلسطین گفت: تل‌آویو به دنبال آن است تا با اجرای این آتش‌بس بتواند تهدیدها علیه خود را تا حد زیادی کاهش دهد ولی مجدداً غزه را آماج حمله قرار خواهد داد.

«سید محمدجعفر رضوی» کارشناس مسائل اسرائیل و فلسطین در تشریح ابعاد و دلایل توافق رژیم‌صهیونیستی و حماس در گفت‌وگو با خبرنگار ایلنا اظهار کرد: توافق حماس و اسرائیل که اخیرا توسط منابع فلسطینی اعلام شد، به نوعی یک توافق مشروط است. این توافق به جنگ ۵۱ روزه که در سال ۲۰۱۴ صورت گرفته بود، برمی‌گردد و اسرائیل در آن موقع به دنبال آن بود تا بتواند چنین توافقی را رقم بزند؛ اما به دلیل مسائل منطقه‌ای و درگیری‌هایی که در آن موقع میان گروه‌های جهادی فلسطین و رژیم صهیونیستی اتفاق افتاده بود، عملیاتی نشد. در این میان شاهد بودیم که در روزهای گذشته و پس از گذشت یک سری حملات اسرائیل به اقصی نقاط غزه، دفتر رئیس جنبش حماس طی بیانیه‌ای اعلام کرد که به تفاهم با اسرائیل برای آرام‌سازی اوضاع در مرزهای غزه دست یافتند. آنچه از داده‌های فعلی مشخص شده این است که میانجی و پیشنهاد دهنده این توافق قطر بوده است. از سوی دیگر منابعی از تماس‌های آلمان با اسرائیل و حماس خبر دادند که نشان می‌دهد برلین هم در حال ایفای نقش خود در پروژه مذکور است.

وی ادامه داد: به هر ترتیب اصل توافق به آتش‌بس در غزه برمی‌گردد اما مساله اصلی این است که حماس و گروه‌های فلسطینی به دنبال آن هستند تا بتوانند فشارهای نظامی و میدانی بر غزه را کاهش بدهند. آنها به دنبال این هستند که بتوانند با آزادسازی گذرگاه‌های غزه، مایحتاج روزانه و استراتژیک را وارد این منطقه کنند. از جهتی دیگر باید متوجه باشیم که علاوه بر گذرگاه رفح دو گذرگاه دیگر (کرم ابو سالم و ایرز) هم بازگشایی خواهد شد و قرار است وسعت جغرافیایی ماهیگیری برای فلسطینی‌ها افزایش پیدا ‌کند؛ این امتیازها نشان می‌دهد که صهیونیست‌ها در مورد غزه نگران هستند و احساس ناامنی می‌کنند. موضوع دیگری که باعث شده اسرائیل دست به پذیرش این توافق بزند، شیوع کرونا در غزه و سرزمین‌های اشغالی است که موجب کشته شدن چند صد نفر به خصوص زندانی‌های فلسطینی شده است.

این تحلیلگر سیاسی مسائل منطقه تصریح کرد: مساله مهمتر این است که توافقنامه فعلی میان حماس و اسرائیل با گذشت شش سال از سال ۲۰۱۴ یعنی در سال ۲۰۲۰ منعقد شده است. این بدان معنی است که اسرائیلی‌ها به شدت از رها شدن بالن‌های آتش‌زا به اراضی اشغالی وحشت دارند و معتقدند این مساله علاوه بر مخاطرات میدانی و امنیتی، یک جو روانی سنگین علیه‌ آنها در افکار عمومی ایجاد می‌کند و حالا می‌بینیم که تل‌آویو توافق فوق را به صورت شفاهی می‌پذیرد. معتقدم که رژیم صهیونیستی پای امضای این توافق نخواهد آمد و نهایتاً از آن به عنوان یک فضای تنفسی استفاده می‌کند؛ چراکه اسرائیل به دنبال آن است تا با اجرای این آتش بس بتواند تهدیدها علیه خود را تا حدود زیادی کاهش دهد و چند روز به غزه و ساکنان آن اجازه زندگی عادی و ورود مایحتاج استراتژیک را بدهد و مجدداً پس از آن اقدام به حمله علیه این منطقه خواهد کرد.

وی در پایان با اشاره به نگرانی نتانیاهو و سناریوی او در پس این توافق، خاطرنشان کرد: نتانیاهو فعلاً درگیر پرونده عادی‌سازی روابط اسرائیل با کشورهای حاشیه خلیج فارس است و نمی‌تواند تمرکز خود و نیروهای سیاسی - امنیتی‌اش را بر چند محور معطوف کند. بر این اساس باید متوجه بود که اسرائیل به دنبال هدف قرار دادن تمام محورها و شاخه‌های جریان‌های فلسطین است و در نهایت پروژه فاصله انداختن میان جریان حماس با جهاد اسلامی را پیگیری می‌کند. این در حالی است که نتانیاهو در خصوص سوء مدیریت برای پیشگیری از کرونا و همچنین شهرک‌های اطراف غزه، در داخل مورد انتقادهای جدی قرار دارد و او می‌خواهد با اجرای توافق آتش‌بس میان خود و حماس بتواند تا حدودی اوضاع را آ‌رام کند و در نهایت نظرسنجی‌های داخلی را به نفع خود رقم بزند تا اگر انتخابات برگزار شد، پیروز میدان باشد. لذا به نظر نمی‌رسد که گذرگاه‌ها و بنادر غزه تا آخرین روز باز بماند؛ چراکه اسرائیل این مناطق را یک تهدید علنی برای امنیت ملی خود می‌داند.

بنیامین نتانیاهو حماس رژیم صهیونیستی غزه فلسطین اسرائیل اسراییل گذرگاه رفح معامله قرن
نرم افزار موبایل ایلنا
ارسال نظر