کد خبر: 1039313 A

تا به حال تاریخچه پیدایش چیزی را بررسی کرده‌اید؟ وقتی در مورد تاریخچه این که یک وسیله چطور به وجود آمده است تحقیق می‌کنیم، می‌بینیم که چه اتفاقات عجیب و قریبی افتاده است تا مردم به فکر ساخت یک وسیله تازه افتاده‌اند. معمولا سختی انسان و موارد این چنینی زمینه‌ای می‌شود که فکری برای مشکلات کرده شود و با ساخت یک وسیله جدید مشکلات کمتر شود یا از بین برود.

در این مطلب قصد داریم تا کمی در این باره صحبت کنیم که چه شد که در حرفه پزشکی به فکر این افتادند که از دستکش استفاده شود. چه اتفاقاتی افتاده است تا مردم به این رسیدند که پزشکان به دستکشی خاص نیاز دارند تا در هنگام فعالیت از آن استفاده کنند.

بدیهی است که اگر به خیلی سال ها پیش بازگردیم و به علم پزشکی نگاه کنیم می بینیم که در آن زمان اصلا نیازی نبوده است تا از دستکش های با این پیشرفتگی استفاده شود. علم پزشکی در سالهای دور به پزشکی سنتی و طب گیاهی محدود می شده است. اما به تدریج پزشکی پیشرفت کرده است و اطلاعات پزشکان در مورد بیماری ها و روش های درمان متفاوت شده است. همچنین بیماری های مختلفی ظهور کرده و حتی پزشکان به معاینات دقیق تر نیاز پیدا کرده اند.

اولین چیزی که در آن زمان نگران کننده بوده است این بوده که بسیاری از بیماری ها ناشناخته بودند. عدم آگاهی مردم در مورد بهداشت و این که چه چیزهایی ممکن بوده که آنها را بیمار کند باعث شده که در زمان گذشته بسیاری بیماری ها ظهور کند.

همچنین عدم آگاهی مردم در مورد یک بیماری و راه های انتقال آن باعث شیوع آن بیماری در خیلی اوقات شده است. اگر در این باره تحقیق کنید خواهید دید که هر چند سال یک بار یک بیماری مسری پیدا شده و جان خیلی ها را گرفته است.

البته که به تدریج علم مردم و جامعه پزشکی در مورد بیماری ها بیشتر شده و راه های انتقال و حتی واکسن آن بیماری نیز پیدا شده است.

اما به هر حال پزشکان یکی از جوامعی بوده اند که همیشه در معرض خطر بودند. آن ها همیشه مجبور بودند مراجعه کننده های مختلف را معاینه و درمان کنند. در حین معاینه نیز نیاز داشتند تا بدن بیمار را لمس کنند تا ناحیه درد و علت آن را تشخیص دهند.

این موضوع خطر را برای پزشکان بیشتر و بیشتر کرده بود. خیلی از پزشکان در حین انجام وظیفه و فقط با ملاقات بیماران مختلفی که بیماری های واگیردار داشته اند بیمار شدند و جانشان را از دست دادند. این موضوع زنگ خطری بود برای پیدایش وسایلی هرچند ساده برای این که پزشکان امنیت جانی بیشتری داشته باشند و از آلودگی ها و بیماری ها در امان باشند.

به تدریج اهمیت استفاده از دستکش در حین معاینه و درمان یک بیمار روشن تر شد. ایده هایی برای پیدایش دستکش شکل گرفت. البته که در همان ابتدا به پیشرفتگی امروز نبوده است. اولین دستکش ها پارچه ای بودند. دستکش های نخی که پزشکان در حین انجام وظیفه آن را در دست می کردند و هر چند وقت یکبار می شستند.

اما این دستکش ها معایبی داشتند. این معایب خیلی زود روشن شد. یکی از عیب های این دستکش ها این بود که پزشک نمی توانست آن را در طول روز مرتب بشوید و تمیز کند. پس از شستن نیز زمان زیادی برای خشک کردن آن مورد نیاز بود. مورد منفی دیگر نیز این بود که دستکش های نخی دقت لامسه را کمتر می کردند و پزشک نمی توانست به دقت مورد را تشخیص دهد. پس ایده اولیه برای دستکش هایی با دقت بالا به وجود آمد. البته که این دستکش ها باید به گونه ای می بودند که میکروارگانیسم ها نیز توانایی رد شدن از ساختار آن را نداشته باشند.

دستکش هایی که برای ساخت آنها فکر زیادی شد دستکش لاتکس نام گرفتند. نام لاتکس نیز بدین خاطر بود که ماده اولیه ای که برای ساخت این نوع دستکش ها اتخاد شد latex نام داشت. این ماده را از درخت خاصی می گرفتند. ماده لاتکس کشسانی خوبی داشت. پس این اجازه را می داد که دستکش هایی با انعطاف پذیری خیلی بالا از آن ساخته شود.

دستکش هایی نازک ساخته شد که نازک و انعطاف پذیر بودند. این دستکش ها را به راحتی می شد در دست کرد و تا حدی نازک بودند که به هیچ وجه دقت لامسه کمتر نمی شد. برای راحتی استفاده از آنها در حین استفاده نیز از پودرهایی استفاده شد که در داخل دستکش بود و باعث میشد که استفاده کننده در حین استفاده از آن راحت باشد و راحت بتواند دستکش را در دست کند و از دست دربیاورد.

این پودر اولیه نیز معایبی داشت. به طور مثال گاهی باعث آلرژی های پوستی و حساسیت و قرمزی پوست می شد. به تدریج ترکیبات پودر این دستکشها نیز تغییر کرد تا جایی که دیگر واکنش های پوستی را باعث نمی شد.

لاتکس نام دستکشی است که هم اکنون نیز تولید می شود. گرچه لاتکس امروزی با روزهای پیش تفاوت هایی دارد. اما ساختارهای اصلی یکی است. به تدریج ترکیباتی که برای ساخت این دستکشها به کار می رفت بهتر و بهتر شد. اتفاقات مختلف باعث شد تا به تدریج ویژگی ها و ترکیبات منفی که در دستکشهای اولیه وجود داشت از بین برود. دستکشهای لاتکس مهم در حرفه پزشکی مهم ترین هستند. این روزها این دستکشها توسط پزشکان استفاده می شوند. خیلی از پزشکان در مطب شخصی خود یا در بیمارستان ها و مراکز درمانی دیگری چون درمانگاه ها از همین دستکشها استفاده می کنند. دستکشهایی که در اندازه مختلف تولید می شوند.

سه اندازه کوچک یا small، متوسط یا medium، بزرگ یا large سه اندازه ای هستند که دستکشهای لاتکس در این اندازه ها تولید می شود. این سه اندازه با حروف اختصار s و m و l بر روی جعبه این محصولات مشخص می شود. هر کسی با توجه به اندازه و ارگونومی دستش می تواند اندازه مناسب این دستکشها را خریداری کند و مورد استفاده قرار دهد.

قابل توجه است که دقت لامسه دستکشهای لاتکس به حدی خوب است که امکان معاینات خیلی دقیق نیز برای پزشک وجود دارد. بدون این که دقت پزشک کمتر شود می تواند به معاینه بپردازد و تشخیص خوب و دقیقی بدهد.

ساختار دستکشهای لاتکس به گونه ای منسجم و خوب است که هیچ عامل بیماری زایی توانایی نفوذ به آن را ندارد. پس یک دستکش خیلی خوب و ایمن است که پزشک برای حفاظت از جانش می تواند استفاده کند و از گزند بیماری های مختلفی که در حین کارش با آن روبه است در امان بماند. دستکش های لاتکس در همه جای دنیا استفاده می شوند و از مهم ترین ها  در حرفه پزشکی هستند.

البته که همیشه انسان ها در حال ساخت و طراحی وسایل بهتر هستند. شاید روزی ویژگی های خیلی خوبی به این دستکشها اضافه شود و یا دستکشی ساخته شود که جای لاتکس را بگیرد.

دستکش دستکش در پزشکی
نرم افزار موبایل ایلنا
ارسال نظر